غزل

داکوم یو فال دی چې ډک جام چپه شـــي
لکه دغره غــوندې خیـــام چــــپــــه شــــي

زمــا دحســــن دنـــخــــرو جـــانـــانـــــه ! ؟
دتا په ځای دې کوم بدنام چـــپــــه شـــــي

منــګي او پیغلــــې ،ګـــــــودر دړې وړې
لکه بلبلې چــې پــــه دام چـــــپـــــه شــــــي

چې مر غلرې دې له سترګـــــو څــــاڅـــــي
دانه وانه ستوري په بــام چــــپــــه شـــــي

لــوی ګناه کار دی اودمیـــنـــې قــــاتــــل
چـــې دریبـــار له خولـــې پیغام چپه شــي

زموږ وطن کې پل پـه پــــل مــــرګــــونــــه
په چا سهار په چا ماښـــام چـــپـــه شــــــي

دګل په شونډو کې چې مړه شي میــــنــــه
لکه چې څلی دبــــهــــرام چـــپـــــه شــــــي

چې دیــارانــــو دمــــرګ چـــــانـــــه واورم
دزړه ماڼۍ مې ګام په ګام چــپـــــه شـــــي

دشاعر چې " سنــــــګـــروالـــــــه"  واورم
دشعر په ژبـــه مې کلام چـــــپــــــه شــــــي